Radio story
De allereerste radio ervaringen kwamen uit de tijd dat mijn vader een illegaal radio station had. Radio Kraaiennest. Was echt zo'n piratenstation met een hoog smartlappen gehalte, ik was toen een jaar of 8. Ik mocht toen ook wel eens plaatjes draaien en erger nog, af en aankondigen. Ik sprak toen amper goed nederlands, dus laat staan engels, wat wel handig was als je een engelstalige artiest/titel had. Zo gebeurde het ook dat ik George Baker aankondigde als Goeree Bakker.
Heb 1 keer iemand iets dommers horen zeggen op de radio. Was op één of andere etherpiraat. Daar draaide ze een plaat voor iemand die op de intensive care lag. De DJ (als je het zo mag noemen) draaide toen een plaatje voor mevrouw De Vries die lag op de intensieve care (spreek uit intenzieve karee) van het ziekenhuis.
Mijn eerste legale radio ervaring was kort, maar niet eens krachtig. Duurde om precies te zijn 1 uur. Ik was 15 jaar en ging voor een kennis van mij de techniek doen bij Radio Strijen Lokaal RSL.
Redelijk zenuwachtig was ik. Zou wel ingewikkeld worden met telefoonlijnen en alles erop en eraan. Na de eerste aankondiging kreeg de presentator ruzie met andere mensen bij die omroep. Ik moest maar non stop draaien. Na een uur of zo kwam de presentator terug met de mededeling dat het programma voorgoed afgelopen was... shit, was ik eindelijk bij de radio, was het gelijk alweer voorbij.
Later werd ik aangemoedigd door Niko van der Meer (Zijn artiesten naam) om een demo'tje op te nemen met presentatie en dat op te sturen naar BOS radio Hoekschewaard. Nadat ik het bandje gemaakt had en opgestuurd, werd ik na een week ofzo gebeld door Gerrie van Namen: ik mocht langs komen om te praten.
Na een kort 'sollicitatiegesprek' werd ik aangenomen en kreeg ik een programma op zaterdagmiddag van 4 tot 6. En als opvulling mocht ik ook nog een programmaatje doen op vrijdag avond van 23.00 tot 0.00 uur. Lovesongs.
Het eerste programma wat ik bij BOS radio moest doen was dat programma op vrijdag avond. Het kloterige was dat precies die avond mijn verkering uit ging. Ik was dus helemaal niet in de stemming om Lovesongs te draaien. Ik was daarbij ook nog bloednerveus. Ik weet verder van die uitzending niet zoveel meer, maar het kan nooit goed geweest zijn.
Het programma op zaterdagmiddag heette Banzai, waarom weet ik ook niet. Het programma moest een naam hebben en toen vond ik Banzai wel leuk. Ik zat op zaterdagmiddag na de sportshow. Weet ook van dat programma niet zoveel meer, alleen dat het, toen de zenuwen er na een paar weken een beetje afgingen, een steeds grotere klerezooi werd en dat het ook steeds drukker en gezelliger werd in het programma.
Het enige vaste item dat ik in het programma had was het weerbericht en verder wisselde het nogal. Omdat het allemaal wel redelijk ging op zaterdagmiddag of omdat ze niemand anders hadden, mocht ik in de doordeweekse dagprogrammering, een hele eer. Elke werkdag van 14.00 tot 15.00 uur, horizontaal dus in vaktermen. Omdat ik net als de meeste of op school zat of moest werken werden deze uren altijd 's avonds opgenomen.
Omdat het opnemen van programma's lang zo leuk niet is als het live te doen ben ik toen weer op zaterdagmiddag gaan zitten, maar nu tussen 12 en 2. Voor de sportshow en na een of ander bejaardenprogramma dat heette 'de tweede helft'.
Nadat ik zo'n beetje alle programma's gedaan had die er te doen vielen bij BOS radio en ik verhuisd was naar Rotterdam werd ik benaderd door iemand van Barendrecht FM (tegenwoordig Exxact FM). Of ik misschien zin had om voor hen programma's te komen maken. Ik luisterde af en toe wel eens naar Barendrecht FM en vond het allemaal best wel professioneel klinken, zo professioneel dat ik niet kon begrijpen dat ze mij gevraagd hadden om daar programma's te komen maken.
Ik ging een proefprogramma doen, 'De platenparade'. In ieder geval onwijs zenuwachtig, voor het eerste programma, nieuwe studio, nieuwe (in mijn ogen hele professionele) mensen. Het programma liep dan ook niet helemaal zoals ik het graag gewild had, maar het was blijkbaar toch goed genoeg om te mogen blijven en ik kreeg een programma op zondagmiddag van 4 tot 6.
Gewoon een relaxed middag programma was dat, met de benen op tafel zeg maar. Maar omdat ik de zondagmiddag wat te zoetsappig vond en een wat heftiger programma wilde mocht ik 1 avond in de week 'De Platenparade' gaan doen. Dat programma was toen gericht op jeugd, dus jong, snel en wild. Het probleem met het programma was dat het een beetje oudbollig was geworden en het moest gerestyled worden.
Er werd toen besloten om een nieuw programma op te zetten, elke werkdag tussen 19.00 en 21.00 uur. Happy Vibes was de naam van dat programma. In het begin deden we dat met 2 DJ's. Ik 3 avonden en die andere DJ 2 avonden. Maar na een paar weken had de andere DJ er al weinig tijd meer voor en zat ik 5 avonden per week tussen 19.00 en 21.00 uur op de radio. Ik werkte toen in Delft waar ik geacht werd om tot 18.00 uur te blijven. Het laatste gedeelte van de middag was ik al bezig met het voorbereiden van mijn programma.
Was wel heel gaaf om te doen, alleen kreeg ik het op mijn werk steeds drukker, zodat er steeds minder tijd over bleef om me op het programma te concentreren. En later zelfs dat ik het ook vaak niet haalde om op tijd van mijn werk te vertrekken om op tijd in de studio te kunnen zijn, met als resultaat dat ik vaak pas na de eerste of eerste 2 platen in de studio aankwam.
Ondertussen deed ik op dinsdag avond tussen 21.00 en 23.00 uur ook nog Turbodance. 2 uur lang 'platen met een bijzonder hoge dansdichtheid, gemeten per vierkante meter dansvloer' (dat was ongeveer de slogan).
Omdat het naast een 'normale' baan toch wel wat druk werd om zoveel radio te maken en dan ook nog 2 avonden per week ergens in een discotheek te staan, besloot ik toen om een avondje minder radio te gaan maken, later ging er nog een avond af, en nog 1, totdat er nog maar 1 avond over was.
Eén van de hoogtepunten bij Exxact FM was denk ik wel toen we naar Frankrijk gingen om daar live verslag te doen van de zonsverduistering. Alleen in het plaatsje waar we waren op advies van Ed Aldus (daar zou de verduistering het beste te zien zijn), was er bijna geen zonsverduistering te zien. Sterker nog, er was helemaal geen zon te zien. Achteraf bleek dat het vanuit het raam van de studio veel beter te zien was geweest. Alleen hadden we dan waarschijnlijk niet zo gelachen als in Frankrijk.
Ik deed toen alleen maar op dinsdagavond Turbodance. Kreeg het wat rustiger op mijn werk en wou toch wel weer wat meer op de radio gaan doen. Op zondag avond was er nog ruimte voor een programma dus ben ik tussen 21.00 en 23.00 uur het programma 'De zondagavondkroeg' gaan doen. Al lang voor Robbert Jensen de ochtendkroeg ging doen, dus had het niet nageaapt...
De zondagavondkroeg was een heel gezellig programma met allerlei mensen in de studio en maar slap ouwehoeren.
Daarnaast hadden we als 1 van de eerste radioprogramma's ook een chat-room op het internet zodat mensen zich op een interactieve manier met het programma konden bemoeien. Door o.a. tijdgebrek hebben we na een paar maanden besloten om er weer mee op te houden.
Ongeveer 2 jaar later hebben we het idee van chatten via het internet en de interactieve radio toch weer opgepakt en zijn we begonnen met Het Donderdagavond Radiocafé Samen met Ed Verhage dit keer. Terwijl het helemaal niet de bedoeling was gebeurde het toch regelmatig dat we in een uur maar 1 of 2 platen draaide.. Het meest gelachen hebben we denk ik tijdens het opnemen van de inbraak in het Big Brother huis. We hadden bedacht om in te breken in het huis, Ruud wakker te maken en hem een GSM te geven, waardoor hij contact kon onderhouden met familie. Als tegenprestatie wilde we hem dan wel elke donderdag avond in de uitzending.
Een ander hoogtepunt bij Exxact FM was wel een paar jaar geleden op Koninginnedag in Dordrecht. De Exxact FM Roadshow zou midden op een heel druk plein in Dordrecht staan en ik moest daar platen komen draaien. Voorbereid op een groot feest op zoek naar dat grote plein met die duizenden mensen vond ik de Exxact FM Roadshow ergens langs de haven. De A-locatie waar ze het over hadden, bleek een Z-locatie. Heb wel gewoon mijn platen gedraaid en het enige publiek dat er was vond de herrie die we maakte niet zo leuk geloof ik.
Het was een man die zijn hond aan het uitlaten was. Die hond deed zijn behoefte precies in het midden van de dansvloer. Tenminste, de ruimte die ze als dansvloer gepland hadden.
Wordt vervolgd....